Botoks

Botoks

Aby poprawić swój wygląd nie są konieczne skomplikowane i inwazyjne operacje plastyczne. Toksyna botulinowa to obecnie najczęściej stosowany środek, dzięki któremu można wygładzić sobie niechciane zmarszczki. Wstrzyknięta miejscowo powoduje, że skóra przestaje się marszczyć i zaczyna wyglądać estetyczniej.

Botoks (Botox) to nazwa handlowa toksyny botulinowej. Jest neurotoksyną, którą wytwarzają pałeczki jadu kiełbasianego (Clostridium botulinum). Jest stosowana w medycynie od lat 70. XX wieku, najpierw w okulistyce (np. leczenie zeza) i neurologii, a potem także przy zaburzeniach czynności mięśni. W chirurgii estetycznej zaczęła być stosowana w początku lat 90. Botoks wykorzystuje się obecnie także do eliminowania pocenia stóp, rąk i pach, a także przy migrenach.forskolin

Działanie

Botulina ma za zadanie blokować przekazywanie impulsów nerwowych w płytce nerwowo-mięśniowej. W ten sposób porażane są skurcze mieśniowe, mięśnie stają sie rozluźnione, a w efekcie skóra na twarzy staje się gładsza. Wstrzyknięta botulina działa kilka miesięcy (3 do 5), po tym czasie efekty znikają. Nie można jednak zbyt często powtarzać zabiegu, maksymalnie 2 lub 3 razy w roku, z minimalnym odstępem 4 miesięcy. Jednak aby znacząco spłycić którąś z uciążliwych zmarszczek, na przykład kurze łapki – należy wykonać min. trzy zastrzyki.xtrasize

Zabieg

Botoks aplikowany jest w okolicach górnej części twarzowej (brwi, czoło, zewnętrzne kąciki oka), zdecydowanie rzadziej w dolnej części, a wiec w okolicy ust, nosa, brody czy szyi. Botoks spłyca tzw. „zmarszczki gniewu i zdziwienia” pomiędzy brwiami i na czole, a także wygładza bruzdy powstające na szyi. Efekt zabiegu widoczny jest dopiero po dwóch tygodniach.dragon slim xtreme prix

Zastrzyk botulinowy nie jest bolesny, pacjentka czuje tylko ukłucie, a następnie delikatne mrowienie i drętwienie tam, gdzie został wstrzyknięty preparat. Oczywiście wcześniej miejsce ukłucia znieczula się lodem lub maścią, jednak nie za pomocą zastrzyków znieczulających, ze względu na to, że mogą nasilić lub osłabić działanie botuliny. Po zabiegu należy powstrzymać się od opalania co najmniej dwa tygodnie, a od makijażu 24 godziny. Ponadto przez 4 godziny po zabiegu nie wolno się schylać, wykonywać zabiegów kosmetycznych oraz masować twarzy, ponieważ może to spowodować przemieszczenie się płynu. Najlepiej na parę godzin po prostu położyć się na wznak i zastosować okłady z lodu na twarzy. Na twarzy po zabiegu mogą być widoczne zaczerwienienia i lekkie obrzęki, nie należy się tym jednak przejmować – to normalne zjawisko.

Przeciwwskazania

Botulina jest niebezpieczna dla organizmu tylko w bardzo dużych ilościach. Dawka śmiertelna to 2,5 – 3 tysięcy jednostek, a podczas zabiegu lekarz stosuje zaledwie 30 jednostek (kilka cm sześciennych). Poza tym zastrzyki botulinowe nie są wskazane dla osób chorych na miastenię (choroby płytki nerwowo-mięśniowej), uczulonych na albuminę, kobietom w ciąży i karmiącym, a także w trakcie przyjmowania niektórych antybiotyków. Absolutnie nie wolno stosować botoksu w przypadkach chorób autoimmunologicznych. Ostrożność należy także zachować, jeśli stosuje się m.in. leki takie jak polopiryna, aspiryna, ibuprofen, salicylany, witaminy (np. witamina E).

Wiek

Jeśli chodzi o wiek, najczęściej zabiegom tego typu poddają się kobiety po 30 roku życia. Z pewnością natomiast nie powinny ich stosować młode dziewczyny przed 20 rokiem życia, ponieważ u nich nie wykształciły się po prostu zmarszczki mimiczne.

Efekty uboczne

Niewłaściwy sposób podania preparatu zawierającego botulinę może spowodować przejściowe opadanie powiek (widoczne po 2 do 6 tygodniach) oraz podwójne widzenie. Może też wystąpić reakcja uczuleniowa, jednak tylko w przypadkach, gdy toksyna zostanie zastosowana w dużych dawkach. Istnieje jednak antidotum w postaci kropli doustnych.

Rzadko zdarzają się:

• miejscowe swędzenie
• pieczenie
• wysypka bóle głowy
• nudności
• wymioty
• uczucie senności
• światłowstręt
• suchość gałek ocznych.

Zabieg należy wykonać tylko i wyłącznie w sprawdzonym gabinecie lekarskim, u dermatologa, który skończył specjalny kurs przygotowawczy. Powinien posiadać certyfikat.